Afscheid en een nieuw begin

Het roer gaat om

De afgelopen 16 jaar heb ik mijn schrijfretraites in kloosters gegeven. Ik houd van stilte en een sfeer die uitnodigt om stil te staan bij wat wezenlijk is. Dit versterkt het bezinnende karakter van mijn werkwijze en het creatieve schrijfproces dat de belangrijkste werkvorm is.

 

Stille dagen in het klooster

In die tijd heb ik het klooster als een veilige haven ervaren, een oase van rust midden in de wereld van drukte en stress. Behalve dat ik er met groepen naar toe ging, ben ik er vele jaren zeer regelmatig alleen heengegaan voor stille dagen.

De afgelopen maanden groeide heel geleidelijk een gevoel van ongemak. In het begin koppelde ik het aan mijn eigen volle agenda en de behoefte aan rust, maar dit gevoel bleef aanhouden, ook na een periode van vrije tijd en ruimte.  De stille dagen die ik in het klooster had gepland, werden stilletjes aan vervangen door lange wandelingen in de duinen, intensieve yogalessen in een studio bij mij om de hoek en urenlang schrijven in mijn kleine schrijfkamer. Na een aantal weken landde ik steeds verder in het hier en nu, in mijn lichaam en in de woorden op papier. Ik voelde ruimte en bewegingsvrijheid groeien waar ik mijn innerlijke wereld met de ogen van mijn hart kon onderzoeken. Op een ochtend werd ik wakker met de woorden van Rumi:

‘Voorbij het oordeel van goed en fout
is een open veld –
ik ontmoet je daar.’

en ik wist dat de tijd gekomen was om afscheid te nemen.

 

Lichaam als kompas

Wat me onderweg heeft geholpen (en nog steeds helpt)  is om iedere keer opnieuw dezelfde vragen te stellen:

Wat voel ik in mijn lichaam als ik denk aan…

Voel ik dan meer of minder ruimte?

Ervaar ik met deze keuze innerlijke vrede, of blijft de onrust zich roeren?

De antwoorden die ik kreeg heb ik als kompas gebruikt in het bepalen van richting en het nemen van besluiten. Als ik dacht aan het klooster als werkplek, met zijn prachtige ruimte, specifieke geur en eeuwenoude rituelen, dan voelde ik minder ruimte en meer spanning in de vorm van een licht drukkend gevoel hoog in mijn borst. Ik heb me er nog een poosje tegen verzet, want ik wilde niet loslaten wat me ooit zo dierbaar was. Mijn verzet voelde als een kleine warme bal van emotie in mijn onderbuik.

 

Vonken van verlangen

Als ik luister naar de vonken van mijn verlangen, dan wil ik het allerliefst werken op een plek waar een warm welkom woont voor mensen, verhalen en rituelen uit verschillende stromingen en tradities. Een plek waar we leren luisteren naar het helende verhaal van ons hart. Een plek voorbij het oordeel van goed en fout, dat ons leidt naar een groot open veld waar we elkaar en onszelf van hart tot hart ontmoeten.

Ik ben alle zusters en broeders in de kloosters, die mij persoonlijk én alle groepen al die jaren gastvrij hebben ontvangen, zeer dankbaar. Nu neem ik afscheid en vervolg mijn weg met de kostbare ervaringen uit die tijd. Zonder dat alles was ik nu niet hier. Daarom buig ik mijn hoofd voor wat ik van hen heb mogen ontvangen en leren.

 

Het nieuwe dat al bekend was

Ik besloot om alle geplande retraites in het klooster te annuleren om zo eerst ruimte te scheppen voor de volgende stap. Ik ging vervolgens op zoek naar een nieuwe plek. Tijdens deze zoektocht keek ik opnieuw naar een plek waar ik jaren geleden was uitgenodigd om een speciale schrijfretraite te begeleiden: De Hof van Kairos in Winterswijk Kotten. Ik las op de website van de Hof het volgende:

De Hof van Kairos ligt in het coulisselandschap van Winterswijk. Een prachtig oud landschap met een omhullend karakter. Hof betekent omheinde tuin. Dat wil de Hof ook betekenen: een beschutte en welkome plek waar je om verschillende redenen een korte periode bent, tot verstilling komt, uit kunt ademen en inspiratie opdoet om vervolgens weer jouw weg te gaan. Een pleisterplaats voor de ziel, klooster van deze tijd, herberg van het hart.

De naam Kairos verwijst naar de tijd voorbij de gewone kloktijd. De ruimte die wij ervaren als wij stil worden, inkeren en ontspannen. Kairos betekent ook de juiste tijd. Het moment waarop wij besluiten ons toe te wenden tot dat wat aandacht vraagt. In het vertrouwen dat in die ruimte het wezenlijke zich laat kennen.

en wist: hier wil ik zijn!

 

Feestelijke voeding voor het lichaam

Behalve een inspirerende locatie, wil ik ook zorgen voor feestelijke en gezonde voeding. Het is niet alleen belangrijk dat het er allemaal mooi uitziet, heerlijk ruikt, verrukkelijk smaakt, maar dat het ons ook wezenlijk voedt! Ik heb een geweldige kok gevonden, die tijdens de retraite speciaal voor ons bourgondisch vegetarisch komt koken en van iedere maaltijd een feest maakt (en dat geldt ook voor jou als je genoodzaakt bent een dieet te volgen.)! Nu is het plaatje helemaal compleet en verheug ik me op de eerste retraite!

 

Zomerse schrijfretraite

Ik begeleid dit jaar slechts één keer een retraite. De titel is “Het helende verhaal van het hart” en wordt gegeven 13 t/m 17 augustus 2018  (maandag 17 uur t/m vrijdag 10:30 uur). Meer inhoudelijke informatie over het programma en hoe jij je kunt aanmelden verschijnt volgende week op de site.

24 reacties op “Afscheid en een nieuw begin

  1. Jacqueline

    Hoi Christine,

    lees net je nieuwsbrief en nu ook je blog, wat een wijs besluit en het is daar zo mooi, het is vlakbij waar ik woon. Ik gun je een hele mooie toekomst. Die van mij is ook totaal veranderd en ben nu bezig met een cursus schrijven, niet zoals jij dat doet, maar het Nederlandstalig schrijven, omdat ik heel graag een kinderboek wil schrijven. Daarom heb ik ook nog niet meegedaan met je vasten-schrijven, maar als het kan wil ik dat na de cursus graag inhalen. Het maakt toch niet echt uit of je het perse in de vastentijd doet, jij schrijft in je blog dat je naar je gevoel moet luisteren en volgens mij is het vasten schrijven een doel om dichter bij je zelf te komen en over jezelf en dingen na te denken. Dat kan in mijn ogen in elk seizoen van het jaar. Maar wie weet denk je daar anders over. Lieve groet Jacqueline

    1. Christine de Vries Bericht auteur

      Dag Jacqueline, ja hoor, je kunt altijd beginnen met een 40-dagen schrijfproject. De onderwerpen zijn algemeen van aard en voor iedereen herkenbaar. Fijn dat je zo aan het schrijven bent, want dat is altijd weer een boeiend proces!

  2. Bianka

    Prachtig proces Christine!
    “Follow your heart, it knows the way”.
    Dat is ook mijn motto en de basis van mijn praktijk Heart&co – schrijven bij verlies, crisis en leven vanuit je hart. 🙂
    Tot vrijdag!
    Hartelijke groet,
    Bianka

  3. Paula

    Lieve Christine,

    Dankjewel voor jouw verhaal. Het kwam echt bij me binnen. Jouw tocht, die je zo mooi hebt verwoord. En wat een prachtige uitkomst!
    Jouw verhaal komt in mijn mailbox op het moment dat ik middenin een pittige zuidwester storm zit. Tijdens het lezen ervaar ik al zoveel ruimte en weet ik weer: oh ja, de vonken van verlangen! De zon breekt door, letterlijk en figuurlijk.

    1. Christine de Vries Bericht auteur

      Zo bijzonder om jouw reactie te lezen en me dan te realiseren hoe mijn proces aan het jouwe raakt, dat het zo herkenbaar is versterkt het gevoel van verbondenheid. Heel fijn!

  4. Veronique

    Lieve Christine,
    Mooi wat je deelde, ik voelde me de laatste jaren ook wat ongemakkelijker in een klooster,
    Een vrijer veld een opener zegswijze, dapper om te veranderen van een ‘oude herberg’.
    Warme groet veronique

    1. Christine de Vries Bericht auteur

      Dag Veronique,
      Ja, in de aanloop van de verandering is moed nodig, maar wanneer het besluit ‘klopt’ is het opeens heel eenvoudig en ontvang ik op tal van manieren bevestiging dat het goed is zo! Heel mooi en fijn ook om met jou te delen.

  5. Nellie

    Lieve Christine,
    Je verhaal over het proces waar je doorheen gaat, raakt me. We hebben allemaal onze eigen weg te gaan. Soms moet je eerst ruimte maken om die weg weer helder te zien.

    Zojuist heb ik me aangemeld voor de retraite in juli. Ik kom heel graag. Na de cursus ‘Heel je leven’ van afgelopen winter ben ik nog beter gaan luister naar de vonken van mijn verlangen, naar de woorden van mijn hart. Het heeft een proces in gang gezet van diep luisteren naar mijn verlangen naar vertragen en meer rust en ontspanning. Schrijven en voelen heeft me geholpen om in kleine stappen besluiten te nemen. In de zomer ga ik stoppen met mijn praktijk. Ik neem nu al stap voor stap afscheid. Dat gaat niet zonder slag of stoot maar diep van binnen voel ik dat het goed is.
    Hartelijke groet!

    1. Christine de Vries Bericht auteur

      Wat is dit geweldig nieuws, Nellie – hoe mooi om te lezen hoe de cursus “Heel je leven” heeft doorgewerkt en je heeft geholpen om ook besluiten te nemen, die kloppen in je hart! Ik verheug me erop om je in juli weer te zien voor de retraite “Het helende verhaal van het hart”.

  6. Jeanny

    Lieve Christine,
    De weg, die jij hierboven beschrijft ken ik. Die zelfde weg ben ik, op mijn eigen unieke wijze, gegaan. Als holistisch schoonheidsspecialiste hen ik de afgelopen 6 maanden gekeken en gevoeld wat voor mij niet meer 100% klopte in mijn werk. Dat heeft geresulteerd in een duidelijke en heldere werkwijze, waarin ik mezelf niet meer weggeef. Maar waarin alles draait om samenwerking (gedeelde verantwoordelijkheid) vanuit het hart tussen mij en mijn cliënten. Dat heeft me veel innerlijke rust en vrede gegeven.
    Lieve groet van, Jeanny Brouwers-Rouland

  7. Corrie Gramser

    Hallo Christine,
    Dank voor je mooie blog. De weg van klooster naar Kairo die je beschrijft, voelt heel logisch. Ik ervaar zelf ook steeds weer hoe belangrijk het is om naar mijn onderbuik gevoel te luisteren. Het maakt dat wat ik doe steeds beter past bij wie ik wil zijn. Voor dit moment dan, want alles blijft in beweging en het is goed om mee te blijven bewegen.
    Tot ziens bij de training eind deze maand.
    Groetjes,
    Corrie

    1. Christine de Vries Bericht auteur

      Ja dat is het vooral “LUISTEREN” naar wat ik voel en niet alleen te nadenken over wat ‘goed’ of ‘fout’ is.

  8. Miriam imming-Defesche

    Lieve kristien, in juli wil ik graag met je mee naar de hof! Ook ik heb dit jaar veel moeten /willen voelen waar mijn weg naar toe gaat….. de keuzes gemaaakt en wat n genot om dat bij jouw te gaan uitschrijven…… houdt mij op de hoogte!

  9. Martineke

    Dank je wel Christine, het geeft mij net het duwtje wat ik nodig had om het helder te voelen. Ik dipte. Nu ligt er een open veld met nieuwe mogelijk heden open voor jou maar ook voor mij. Het valt nu op hun plek. Dank je geniet van deze stap ik doe het ook.

  10. Marieke C.

    Wat mooi dat je daadwerkelijk kiest voor wat er klopt en goed voelt voor jou. Het is de enige weg die je kan lopen…
    Liefs, Marieke

  11. Brecht

    Wat een bijzonder aanlokkelijk idee om daar te zijn deze zomer!
    Helaas ben ik dan elders, ik wens jullie hele fijne schrijfinspiratie in deze nieuwe omgeving.
    Dat gaat zeker lukken wanneer jij er bij bent.

    1. Christine de Vries Bericht auteur

      Brecht, ik heb net besloten om dezelfde schrijfretraite nog een keer aan te bieden in juli! Er is zoveel belangstelling voor, dat de groep binnen mum van tijd bijna volgeboekt is. Misschien past het je om dan te komen.

  12. Annemarie

    Lieve Christine.
    Wat een mooi besluit.
    Te kiezen voor een.open veld met nieuwe mogelijkheden.
    Geniet van deze stap en nieuwe ruimte.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *