Haiku: een oud-nieuw pad

Toen ik vanmorgen door de duinen wandelde met Grino speelde de wind met de kale takken bovenin de toppen van de bomen . En het was er stil.

 

Al wandeld kwam de volgende haiku bij me op:

 

tussen de bomen
die de windvlaag opvangen
hoor ik de stilte

 

De afgelopen maanden heb ik veel haiku gelezen van bekende en onbekende dichters. Het raakt me hoe zo iets kleins (slechts 17 lettergrepen groot, verdeeld over 3 regels met de verdeling van 5-7-5) zoveel zegginskracht heeft. Ik lees boeken over het schrijven van Haiku en ga tegenwoordig niet meer zonder een klein notitieboekje en pen de deur uit, ook als het voor een kleine wandeling met de hond is. 

 

Het lezen van haiku is inspirerend, maar het zelf schrijven nog zoveel meer! Het zorgt voor een frisse blik op dat wat er voor me staat, wat me raakt en doet verwonderen. Haiku schrijven vraagt in zekere zin om een wakkere geest, dat in het Engels ook wel een "haiku-mind" wordt genoemd.

 

In mijn handboek "Dagboek als spiegel" heb ik er in 2007 al over geschreven, maar nu zoveel jaren later krijgt het een diepte die me keer op keer verrast en mijn verlangen naar een haiku-mind doet ontwaken.

 

Ik bestudeer boeken over Haiku lezen én schrijven en hoewel het een lange weg is, volgens bekende haiku dichters een die een levenlang duurt, geniet ik van het onderweg zijn.

 

Vanaf 1 januari 2015 ga ik iedere dag een haiku schrijven. Een paar jaar geleden schreef ik in een kleine mini-agenda met iedere dag een eigen pagina, een elfje over die dag. Dit agendaatje is me zo dierbaar, want het kleine gedichtje brengt me moeiteloos terug naar dat ene moment en die ene plek waar ik in elf woorden over heb geschreven.

 

Over mijn eigen dichtkunst heb ik veel te snel een oordeel. En dat oordeel is nu net wat de beleving van haiku lezen en schrijven in de weg staat. De belangrijkste vraag die ik over mijn eigen haiku stel is of het lezen van het gedicht me leidt naar de ervaring die ik toen had. En het helpt me altijd weer om een deel van dit pad samen met anderen te gaan. Daarom start ik een Shodo-Haiku cursus in het nieuwe jaar >>

Ik verheug me er op!!

Een reactie op “Haiku: een oud-nieuw pad

  1. anneke schollaert

    Prachtig initiatief Christine. 

    Goed idee om elke dag te beginnen met een haiku . Ik wil proberen het te combineren met het maken van een wandeling  en daarna een haiku te schrijven.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.