Na de retraite

Kijken in verwondering

Een kleine impressie van een bijna onbeschrijflijke retraite…”Het helende verhaal van het hart”. Het waren hele bijzondere dagen met een groep openhartige vrouwen, die zich liet raken door het hart en daarin zichzelf en de ander ontmoette. De hitte was heel intens, op enkele momenten meer dan 37 graden, maar ondanks dat bleven we samen kijken naar mogelijkheden.

Zoals ik al eerder op het blog schreef, waren we onverwachts uitgeweken naar een nieuwe plek. En wat voor een! Ik deel graag een paar foto’s met jullie om iets van de sfeer weer te geven.

Een schrijfretraite maken is een wonderbaarlijk proces

Als ik een nieuwe retraite maak, ben ik daar al maanden vooraf mee bezig. Lang niet altijd schrijvend, maar in mijn hoofd en hart reist het met me mee en kom ik op ideeën die ik pas later opschrijf. Als ik dan alles heb genoteerd in een programma kan ik me vervolgens in vertrouwen openstellen voor wat er in het moment gekend wil worden en de innerlijke beweging volgen die er altijd is. En hoewel het iedere keer weer zo gaat, ben ik ook altijd in dankbare verwondering over hoe alles past en hoe inspiratie in bijzijn van de groep, moeiteloos vorm krijgt in nieuwe oefeningen, die ik nooit had kunnen maken achter mijn schrijftafel. Daar heb ik echt de aanwezigheid van de groep voor nodig. Tijdens de retraite zelf schrijf ik niet mee met de oefeningen, maar ervaar ik in alles hoe wederkerig het proces is waar we allen deel van uitmaken.

Dagenlang blijft de sfeer van de retraite nog bij me. Ik mijmer in mijn dagboek, wandel in verwondering en droom ’s nachts over bijzondere momenten. Ik voel me echt een geluksvogel dat ik dit werk mag doen!

3 reacties op “Na de retraite

  1. Nellie

    Lieve Christine en schrijfmaatjes op de retraite,
    Het was goed.
    Weer terug thuis lees ik met verwondering wat er allemaal uit mijn pen is gekomen. Allemaal over het hart. En wat er in de weg kan staan om dat hart vrij en liefdevol te kunnen laten stromen. Het voelt alsof we in die korte week een lange reis hebben afgelegd. Ik voel me rijk met alles wat ik in mijn rugzak meeneem van die tocht. Ik heb me mogen laven aan de bron. Het heeft mijn hart geheeld en verruimd.
    Een eerste avond met bijna allemaal voor mij onbekende mensen. Wat hebben we veel, vaak in kleine groepjes gedeeld. Kostbare ontmoetingen van hart tot hart. Het afscheid is meer dan hartelijk.
    Ik voel me dankbaar dat ik dit mee heb mogen maken.
    Liefs
    Nellie

  2. Gerda

    Lieve Christine en andere lezers,

    Terugblikkend op de schrijfretraite in Lochem word ik allereerst stil. Het is een indrukwekkende ervaring, ik heb er niet direct woorden voor.
    5 dagen op een van de warmste plekken van Nederland. Centrum Athanor, met een steencirkel, een labyrinth, een vuurplaats en gewoon heel veel vrije ruimte. Met mooie 1- en 2- persoonskamers, en veel schrijfruimte binnen en buiten.
    Judith, onze ingehuurde kok, met fantastische gevarieerde kleurrijke vegetarische maaltijden.
    Een geweldige bedding voor ons schrijfgebeuren. Het helende verhaal van ons hart.
    Inspirerende opdrachten, de professionele begeleiding van Christine. Zorgvuldig, uitnodigend.
    Ik heb genoten. Weggezakte wijsheid werd weer in herinnering gebracht. Ik voel me rijk dat ik er bij kon zijn.
    Terugblikkend op de schrijfretraite in Lochem begin ik te glimmen. Het was goed, ik heb het reuze naar mijn zin gehad, heb heerlijk geschreven.
    En voor iedereen die aarzelt om mee te doen: gun jezelf zo’n ervaring!

    Lieve groet,

    Gerda

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *