Na de tweede zomerretraite

Nagenieten

Op een nieuwe plek, met een nieuwe groep en het zelfde programma, heb ik deze retraite als heel verdiepend ervaren. Wonderschoon waren de ontmoetingen met onszelf en de ander…

Ik ga over mijn ervaring schrijven, maar nu nog niet. Nu eerst een poosje nagenieten, mijmeren met een groot en dankbaar hart voor wat we samen hebben beleefd. Als de woorden weer terug zijn van hun reis door het landschap van het hart, kom ik bij jullie terug.

De regel die ik in mijn laatste gedicht schreef, zingt zacht in mij haar lied.

De liefde zelf heeft mij lief…

12 reacties op “Na de tweede zomerretraite

  1. Christine de Vries

    Ik heb een hele sterke, liefdevolle verbinding gevoeld, een oordeelloos kunnen luisteren en delen. Ik heb genoten van het schrijven, van wat het schrijven en delen met me deed, van de verschillende emoties, gezelligheid, het heerlijke eten, de stilte retraites en de inspirerende omgeving.
    Kortom……..een week om met heel veel warmte, voldoening en dankbaarheid op terug te kijken.
    Ik wil je nogmaals bedanken voor je fijne, inspirerende begeleiding!
    – Marjan

  2. Christine de Vries

    Reactie van Inge:

    Hi, Christine,

    Bij dezen schrijf ik je wat over hoe ik de retraite heb beleefd. Ik vond het een weldaad van rust en ruimte, een eindeloos veilige plek om steeds dieper af te dalen in je zelf. Door de opbouw van de opdrachten door de dagen heen, het tempo, de afwisseling van in- en ontspanning heb ik het ervaren als een soort spiraal: met elke opdracht ben ik meer geconcentreerd en dieper afgedaald in mijn eigen gevoelswereld. Gelukkig is er daarnaast ook altijd veel ruimte voor humor en lichtheid waardoor het verrijkend en leerzaam is geweest maar nooit TE zwaar. De omgeving is prachtig, ook zulk fijn eten en gezellig met de kippen en geiten 🙂 En jij doet het geweldig. Zo sterk en wijs, en zo natuurlijk (to be honest: ik zie best veel vrouwen voor bij komen die coach zijn en soms vind ik hun rust en wat ze zeggen zo gemaakt overkomen dat het me niks zegt, jij hebt echt een natuurlijke gave voor dit werk!).

    Voor mij had er trouwens nog wel meer stilte in het programma gemogen maar dan gaat het misschien al weer dichter naar een stilte retraite toe….Ik merk dat ik met het vorderen van de jaren steeds meer behoefte heb aan veel stilte.

    Nog een heel fijne nazomer gewenst!!!

    Lfs,

    Inge.

  3. Marianne

    Een schrijfretraite o.l.v. Christine en met 15 zielsgenoten, ervaar ik als een cadeau aan mij zelf . . . een feestje om mij weer op te laden!
    Een boek creëren was deze week de uitdaging . . . de titel plopte spontaan op . . . ‘Een weg naar bevrijding”, met als ondertitel “en thuiskomen bij mijn Ware Zelf. In de huidige fase van mij leven past de uitnodiging ‘wat wil je graag doorgeven?’ Het ‘helende verhaal van mijn hart’. . . hoe hartverwarmend en openend om mijn hart te ontmoeten en daarmee in dialoog te gaan. De inhoud van mijn levensboek ontstaat al schrijvende, versierende . . . Ik heb genoten van de sfeer van openheid, liefdevol, onvoorwaardelijk, zorgvuldigheid, veiligheid, samen . . . en van de ‘hemelse’ gerechten van Suus en John!

  4. Yris

    De aankomst was in de regen,. Water, als symbool voor mijn gevoel, wat mocht gaan stromen. Verder was het een warm bad, waarin ik mij heel welkom voelde. Alles was tot in de puntjes verzorgd. Het eten met liefde opgemaakt, als schilderijtjes. Tongstrelend en voedsel voor lichaam en ziel.
    Het schrijven, iedere keer weer een uitdaging. Inzicht en weer loslaten. Laagje voor laagje dichter bij mezelf. Hartverwarmend om te delen en de herkenning te voelen. Het zonnige weer, de omgeving, de fantastische creatieschuur. De natuur, de kippen, de aaibare geiten en de uitnodigende hangmat. En dan natuurlijk de fantastische begeleiding van Christine, zo puur, echt en authentiek. Een voorbeeld van liefdevol aanwezig zijn. Mijn grote dank hiervoor. Daarbij de openheid, kwetsbaarheid en liefdevol delen van de zestien aanwezige vrouwen. Ik heb het ervaren als een welkom thuiskomen.
    Al met al, ben ik zeer dankbaar dat ik weer een tipje van mijn eigen sluier heb op kunnen lichten, oftewel weer een stukje dichterbij mijn bron ben gekomen. Mijn hartelijke dank, dat wij dit met elkaar hebben mogen beleven.

  5. Christine

    Bericht van Paulien:

    Retraite

    Ontroering en gezien worden
    In de veiligheid van het samen zijn
    Mijn hart ontmoet
    Ontroering en gezien worden
    Hoe verrijkend is het om te delen met elkaar
    De verscheidenheid én de herkenning
    In de veiligheid van het samen zijn
    Ontroering en gezien worden

    Lieve Christine, ik wil je nogmaals heel erg bedanken voor de retraite en de manier waarop jij deze vorm geeft. De veiligheid die jij weet te creëren is een basis waarop een ieder zich kan laten zien. Ik heb me veilig gevoeld en gezien geweten. Ik heb gelachen en gehuild, me verbonden gevoeld en genoten onderdeel geweest te zijn van deze mooie groep vrouwen. Dankzij jou en jouw vak-kundigheid.
    Ik kom graag terug!

  6. Meta

    Een beleving, een vrije blije week die nog na zindert. Te mogen en kunnen ZIJN, de stilte, openheid, het vertrouwen alles vloeide samen in het grote hart van zowel het kleine meisje als de volwasse vrouw. Mijn hart blijft vervuld.

    Mijn hart
    Van puur zonnen goud
    Trouw en aandachtig
    Zoekt en vindt
    Zet deurtjes open
    Vraagt en geeft antwoord
    Danst, speelt en lacht
    Laat licht en liefde stromen
    ZIJN

  7. Tietsje

    Het was een bijzondere ervaring met bijzondere mensen/vrouwen. Ik heb een poging gedaan het onder woorden te brengen in een blog je kunt hem hier lezen als je het leuk vindt.

    Dank jullie wel lieve vrouwen voor deze mooie week.

  8. Linda

    Het retraite zal nog heel lang nazinderen, tijdens zo’n retraite schrijf ik in een “kladschrift”, deels omdat ik dan alles vanuit mijn gedrevenheid te snel wil schrijven en nadien moeite heb om mijn geschrift te ontcijferen, maar ook deels omdat ik er nadien thuis een mooi schrift voor kies en alles netjes overschrijf en met foto’s erbij, ik ben hier nog weken (zelfs maanden) mee bezig! Maar geniet zo heel erg na! Dank je wel Christine, ook om ons “levensboek”, het word heel zeker verder aangevuld. Ik had “angst” dat ik te weinig inspiratie zou hebben, en dat het geheel “niet mooi” zou worden, maar….. daar gaat het helemaal niet om. Wel om datgene wat voor mij belangrijk is in het leven, inspirerende uitspraken, moed gevende teksten, woorden die mijn leven uitdrukking geven, wat wil ik koesteren? En ieder heeft haar eigen, unieke levensverhaal En wat leuk die streepgedichten, het maakt iets speels ,zelfs iets ondeugends in mij wakker, en dat komt zomaar ineens tevoorschijn. Heerlijk vind ik dit. Ik laat het retraite nog volop verder zijn werk doen, diep in mij. Lieve Christine, voor het eerst kon ik in diepere lagen van mezelf afdalen en toelaten. Ik voelde zoveel verdriet in de ontmoeting met mijn hart, en tegelijkertijd, voelde dit als een diepe ontroering. Ik besef NU ,mijn hart wacht geduldig op mij, tot ik er klaar voor ben om verdriet los te laten, ik heb er nu minder angst voor, juist door deze ontmoeting. Dit is voor mij het begin van heling! Het was dus echt een wondere week! Dank je !!!

  9. Letty

    Prachtig om met elkaar de stemmen van ons hart te laten klinken.
    Het samen zijn, het samen schrijven, samen delen is een verrijking, het is zoveel meer dan alleen schrijven.
    Voedsel voor de ziel !
    Dank jullie wel allemaal voor deze week en in het bijzonder natuurlijk Christine voor al haar inspiratie en bezieling.

  10. Miranda

    Nog steeds aan het landen, nu 3 dagen geleden, na deze bijzondere en inspirerende week. De ervaring leeft in mijn hart en heeft ook nog geen woorden. Wat me het meeste bij is gebleven is ‘zijn met een vraag’. Ik heb dan ook meteen het boek van Rilke besteld. Morgen kan ik het afhalen bij de boekwinkel en ik verheug me erop! Christine, ik vind dat je deze week vol be-ziel-ing hebt geleid en ik leer heel veel van jouw oordeelloos kijken naar wat er IS. Bedankt voor een hele bijzondere week

  11. Nel

    Een tijdje liep ik met de vraag rond of heling bestaat. De schrijfretraite met Christine met de titel ‘Het helend verhaal van het hart’ was dus een schot in de roos. Nu hoef ik niet meer met die vraag rond te lopen. Ik heb het antwoord van mijn hart gekregen. Wat een intieme, zorgvuldige, liefdevolle en helende ervaring werd deze retraite. Dankjewel Christiene en graag tot ziens

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *