Stiltemeditatie zondag, 26 november

Een kwartiertje stilte doet wonderen

Jij bent van harte uitgenodigd om in jouw eigen huis of onderweg een kwartier lang de stilte te proeven. Je hebt er niet veel voor nodig, behalve een 15 minuten en de intentie om je met de stilte te verbinden. Het is een bijzondere ervaring om dit te doen in de wetenschap dat vele anderen op dat zelfde uur hetzelfde doen. De stilte én deze gezamenlijkheid verbindt ons.

 

Voor iedereen

Deze stiltemeditatie is onderdeel van het 40 dagen bezinnend schrijven voor kerst, waar inmiddels meer dan 340 mensen aan deelnemen. Deze groep reikt over de grenzen tot in België, Duitsland, Frankrijk, Ierland en Spanje. Ook als je nu niet meeschrijft, ben je van harte welkom om voor deze stiltemeditatie thuis (of onderweg) aan te sluiten.

 

Data en Tijd

De stiltemeditatie wordt op deze zondagen gehouden van 9:30 tot 9:45 uur

  • zondag, 19 november 2017
  • zondag, 26 november 2017
  • zondag, 3 december 2017
  • zondag, 10 december 2017
  • zondag, 17 december 2017
  • zondag, 24 december 2017

 

Voorbereiding

Misschien vind je het fijn om op een stille plek te gaan zitten waar je niet gestoord zal worden. Als je wilt kun je ook een kaars aansteken of een mooie bos bloemen neerzetten.

Lees vooraf deze tekst aandachtig door. Welk woord of welke regel wil je met je meenemen in de stilte? Je kunt dat woord of die regel zo af en toe zacht in jezelf herhalen als je merkt dat je afdwaalt of dat je behoefte aan hebt. Legt het als het ware in de stilte neer en ontdek wat dit je biedt.

Tijdens het kwartier hoef je niets te doen, niets vast te houden en niets tegen te houden. Geef alles aan de stilte en ervaar.

 

Tekst ter overweging

Voor alleen-zijn

Moge je in je leven de aanwezigheid,
de kracht en het licht van je ziel erkennen.

Moge je beseffen dat je nooit alleen bent,
dat je ziel in haar schittering en verwantschap
je innig verbindt met het ritme van het universum.

Moge je respect hebben voor je individualiteit en anders-zijn.

Moge je beseffen dat je ziel uniek van gedaante is,
dat je hier bent met een speciaal doel,
dat er onder de buitenkant van je leven
iets moois en eeuwigdurends gaande is.

Moge je leren naar jezelf te kijken
met de verrukking,
de trots en de hoopvolle verwachting
waarmee God jou altijd en overal beziet.

  • John O’Donohue

Deze tekst komt uit het boek “Gezegend is de ruimte tussen jou en mij”. Helaas is het uitverkocht.

 

Stiltemeditatie – Zondag, 19 november om 9:30 tot 9:45 uur

 

 

Na afloop

Misschien is het fijn om nu even over je ervaring te schrijven of met ons hier op het weblog delen. Het kan ook heerlijk zijn om vanuit de stilte eerst een wandeling te maken en zo de stilte op een actieve manier te ervaren.

8 reacties op “Stiltemeditatie zondag, 26 november

  1. Lia boesten

    …’dat er onder de buitenkant van je leven
    iets moois en eeuwigdurends gaande is.’
    Deze twee zinnen neem ik vandaag de hele dag in de stilte mee.

  2. JR

    Vandaag ben ik zo verdrietig
    en zo eenzaam
    er is oorlog vanbinnen
    ik zoek een zachtogige moeder
    die kijkt naar mij
    en even meereist
    samen zien we dan even de waterdruppels
    aan het takje met het laatste gele roosje

  3. Lucia

    Verbondenheid in stilte, gesterkt door de kracht van deze 40 dagen.
    De kracht die ik in mij heb om met vallen en opstaan steeds weer op te staan.
    Soms voel ik me best alleen, maar dit gedicht geeft weer een mooie kijk naar mijn innerlijke.
    Dank je Wel

  4. Veertje

    Verwantschap

    ik zie
    ons allemaal zitten
    in tijdloze stilte.
    Verbonden met draden
    en trillingen.
    Van hart naar hart.
    Als een net van licht
    leggen wij
    onze stilte
    over een overweldigende
    drukke wereld.
    En de tijd glimlacht.
    En staat even STIL.

    Mooie zondag iedereen.
    Vanuit mijn hart.

  5. Nell

    Door omstandigheden heb ik de meditatie woensdag ochtend gedaan.
    Maar nu alle rust. Het zonnetje schijnt mijn kamer binnen, heerlijk rustig, sereen.
    Alleen mijn gedachten dwarrelen natuurlijk door de rust heen.
    Steeds kom ik terug naar de kracht van mijn bron, het ervaren dat ik nooit, maar dan ook nooit alleen ben.
    Als dat ook lukt als ik werkelijk alles los heb moeten laten!!!!! Dat zal de tijd leren, denk ik zo.
    Ik las voor ik ging mediteren het volgende gedicht:

    “Eens komt ook voor mij de dag
    waarop mij het laatste nog wordt weggenomen
    het zal stil zijn om mij heen
    voor de langste tijdloosheid

    ik ben niet bang, nu, je alleen te laten
    en, nog niet, om alleen te zijn
    al moet het vreemd zijn en heel koud
    je niet meer aan te kunnen raken

    en zelfs dat niet meer te weten
    hoe warm je bent of hoe je lachte
    en dat er tranen zijn die dag.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *