Wandelingen tijdens de cursus “Je keek te ver”

Dag 12 van 12

(8:00 uur)
Vanmorgen vroeg vóór het ontbijt gewandeld. Grino heeft zin om te rennen en te spelen. ‘Dit is zeker nog een hele jonge hond’ merkt een vrouw op. Ik voel me net als Grino, blij en met energie om door te lopen en af en toe te huppelen. ‘Hij is al 10 jaar, maar voelt zich nog jong – net als ik’. We lachen, groeten elkaar en wandelen ieder een andere kant op.
Ik geniet van het bekende rondje, dat ik begroet als een goede vriend. ‘We blijven elkaar zien hoor, ook nadat de cursus vandaag is afgerond’, beloof ik in stilte.

 

Dag 11 van 12

(8:30 uur)

Extra vroeg gewandeld om de regenbuien voor te zijn. Het licht werd zacht gefilterd door dikke bewolking. De wereld maakte zich op voor een nieuwe werkdag en ik vond schoonheid – waar ik maar keek en zó dichtbij, vlak voor mijn voeten…

Dag 10 van 12

(13 uur)
Opens is het winter❣️

Dag 9 van 12

(13:45 uur)
Wandelen helpt me te vertragen. Ik dank alle cursisten, die zonder het te beseffen me vandaag opnieuw hebben geholpen om dit uur voor mezelf (en Grino, mijn hond) gewoon te némen, ook al ligt de rest van de dag opeengestapeld op me te wachten.
Ik kijk naar de wolken die zich door niets laten tegenhouden en moeiteloos door de lucht zeilen.
Zo kan het ook!

Dag 8 van 12

Vandaag heb ik mijn vaste wandeling niet gemaakt.

Dag 7 van 12

(16:15 uur)
Aan het einde van de middag gewandeld in de naderende schemer tussen zware buien door. Het voelde vreemd om ‘verkeerd om’ te lopen. Pas aan het einde van de wandeling voelde het alsof ik mezelf had gereset.

Dag 6 van 12

(14:30 uur)
Even dacht ik ‘ik heb geen tijd om lang te wandelen, er ligt nog zoveel werk op mij te wachten voordat de nieuwe week begint’.
Ik besloot niet naar de onnozele gedachten te luisteren en eerst voor mezelf te zorgen door gewoon naar buiten te gaan en aan mijn wandeling te beginnen. Al lopende voelde ik me meer en meer gedragen door de aarde en omringd door het licht. Ik luisterde naar de geluiden om me heen, waardoor mijn gedachten vertraagden. Langzaam werd het stiller in mij. Zo blij dat ik gewoon ben opgestaan en naar buiten ben gelopen.❣️

Dag 5 van 12

(14:30 uur)

Een kortere wandeling gemaakt. Sinterklaas kwam bij ons op bezoek en heeft onze kleinkinderen verrast met een mooi cadeau. Het wandelen kwam daardoor op de tweede plaats.

Kleuren die ik onderweg zag waren fris en helder, vooral nadat het gestopt was met regenen.
Ik heb mijn lange wandeling wel gemist. Morgen weer een nieuwe dag met nieuwe kansen.

Dag 4 van 12

(8:15-9:15 uur)

Vroeg wandelen vóórdat de vele regen komt. Het was druk op straat, kinderen naar school en op het westelijke deel van de randweg zoefden de vele auto’s.]

De lucht had oneindig veel tinten grijs en veranderde constant door de beweging in de wolken.
Aan het begin van de wandeling was het dunne ochtendlicht was nog niet helemaal wakker.
Vlak bij huis zag ik in een voortuintje een grote pol bloeiende sneeuwklokjes – en het is vandaag 26 november!

 

Dag 3 van 12

(13-14 uur)
Heerlijk wandelweer. De laagstaande zon verwarmde één kant van mijn lichaam. Het verraste me hoe ik met de focus voor vandaag anders keek.
Ik zag weinig ruimte voor wildgroei. Zelfs middenin de grasvelden langs de sloten herkende ik de hand van de plantsoen-tuinman, die met gezaaide mix van wilde bloemen de bijen en vlinders in de stad wil helpen.

 

Dag 2 van 12

(15-16 uur)

Met een hoofd vol werk begon ik aan de wandeling. Stap voor stap zakte de drukte. Ik zag prachtige lampionnetjes die hun heldere kleur verloren en nieuwe schoonheid in kwetsbaarheid hervonden.

Ik maakte foto’s van al dit moois, toen de vrouw des huizes de tuin in kwam en aan me vroeg: wil je een paar lampionnetjes mee? Ze had de snoeischaar al in haar hand.

Een prachtig cadeau❣️

 

Dag 1 van 12

Wonderlijk hoe wandelen met een andere intentie een bekend rondje weer fris maakt. Grino en ik hebben genoten van de zon, wolken, regenboog en zachte regen.

Inmiddels bestaat de cursusgroep uit meer dan 125 mensen!

Je keek te ver – nieuwe schriftelijke cursus

2 reacties op “Wandelingen tijdens de cursus “Je keek te ver”

  1. Maria

    Vanavond aan het laatste zoom leesuurtje van “je keek te ver” mee gedaan. Het is zo fijn om met de anderen die verbinding te voelen. Het maakte niet uit of je nog bezig was met de cursus of dat je hem afgerond had Een tekst hardop voorlezen in een veilige omgeving en in een liefdevolle bedding. Zowel het voorlezen als het luistern zijn waardevol.Met voorlezen landt de tekst nog meer en met luisteren ben je gericht op de ander zonder commentaar.Dat maakt het zo veilig en fijn.

    Dank je wel Christine!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.